شماره ۷۱ - آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است

آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است
هرکه می گیرد شناور را به دریا دشمن است ۱

هر که را دل در درون شادست با بیرون چه کار
شمع را خلوت نگهبان است و صحرا دشمن است ۲

خود مگر از در درآیی ورنه از ما تا به تو
صد بیابانست و در هر گام صد جا دشمن است ۳

دل آن آزرده تر داریم کازارش کنند
خصمی خود می کند هرکس که با ما دشمن است ۴

خون ز چشم کاروانی ریخت در بازار مصر
هر که را یوسف بود کالا به سودا دشمن است ۵

تا غمم گردید مونس کلفتم با کس نماند
دوست چون هم خوابه گردد مو بر اعضا دشمن است ۶

های های گریه ای باید که دل خالی کند
ورنه چون در دل گره باشد مداوا دشمن است ۷

گر بهار آید «نظیری » ور خزان با من مگوی
خاطر مشغول عاشق را تماشا دشمن است ۸