شماره ۸۲ - پیش مشتاق تو ویرانه و آباد یکی است

پیش مشتاق تو ویرانه و آباد یکی است
هر طرف راه فتد کوفه و بغداد یکی است ۱

به حریم دل شیرین نبود صف نعال
عشق چون بار دهد خسرو و فرهاد یکی است ۲

ما که تسلیم به شمشیر ارادت شده ایم
پیش ما بد مددی کردن و امداد یکی است ۳

در بر اغیار مبندید، که در گلشن ما
شانه باد و سر طره شمشاد یکی است ۴

پا به گل مانده اگر گلبن اگر خار بن است
باغ را سرو خرامنده و آزاد یکی است ۵

به تو زاری و توانایی ما درنگرفت
موم در پنجه عشق تو و فولاد یکی است ۶

نیم بسمل شده ماندیم «نظیری » افسوس
صید بر یکدگر افتاده و صیاد یکی است ۷