شماره ۸۳ - به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست
دل شکسته ما را هزار پیوندست ۱

از آن دمم که به حیرت فکنده دیدن او
نگه به گوشه چشمم هنوز در بندست ۲

نگه دلیر نشد تا مژه به پیش آمد
حجاب اگر پر کاهست، کوه الوندست ۳

دو چشم ساکن بیت الحزن به من گرید
که من اسیر به معشوقم او به فرزندست ۴

درازدستی حسن که گل به جیبم ریخت؟
که تا به دامنم از جیب در شکرخندست ۵

به کینه جوییی افلاک عشق می بازیم
که هرکه دشمن ما شد به دوست مانندست ۶

نه عیب تست که بیگانه وار می گذری
کسی که زود گسل نیست دیر پیوندست ۷

بیا که از می پارینه تلخ کام تریم
اگر تو زهر چکانی به کام ما قندست ۸

همه ترانه آفاق را ز بر داریم
به گوشم آن چه نمی گردد آشنا، پندست ۹

«نظیری » از تو به جان کندن است لب بگشا
به این قدر که بگویی بمیر خرسندست ۱۰