شماره ۱۸۴ - بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود
وداعم از دل و هجرانم از نظر نرود ۱

در آن بساط که من خوان عشرت آرایم
مگس ز تلخی من جانب شکر نرود ۲

ز شهر خویش مرا شهرت تو دور انداخت
به اختیار کسی جانب سفر نرود ۳

چه می شود، چو کریمان ره غریب زنند
ره دیار ببندند تا خبر نرود ۴

به طبع شوخ تو نازیم و آن پذیراییش
که گر سخن رود از خاطرت اثر نرود ۵

دلم به یاد تو دریا نمود چشم و هنوز
می خیال تو در ظرف مختصر نرود ۶

تن نزار و دل بردبار خواهد عشق
که از نسیم به جوش آید و بسر نرود ۷

چو خون مرده سیه روی باد در ته پوست
دلی که بر سر پیکان و نیشتر نرود ۸

بر آستانه رهی می نما «نظیری » را
که قدر مجلس خاصان به اینقدر نرود ۹