شماره ۱۹۳ - پایمالم فتنه یی را هر که در شور آورد

پایمالم فتنه یی را هر که در شور آورد
بر سر راهم بلا از هر طرف زور آورد ۱

تخم غم در آب و خاک من نکو بر می دهد
خرمنی حاصل کنم، گر دانه یی مور آورد ۲

آن که شام زندگانی شمع بالینم نشد
کی پس از مرگم چراغی بر سر گور آورد؟ ۳

عشق و تشریف هم آغوشی، محالست این که کس
خلعت سلطان برای مفلس عور آورد ۴

نی همین هنگامه رسوایی من شد بلند
عشق دایم بر سر بازار منصور آورد ۵

حسن گل برقی به بستان زد که اکنون شاخ گل
بلبل و پروانه را مجروح و رنجور آورد ۶

مجلس عشق از فروغ من «نظیری » روشن است
موسی از بهر چراغم آتش از طور آورد ۷