شماره ۲۱۰ - نمی توان به گزند از من انتقام کشید

نمی توان به گزند از من انتقام کشید
که دایه زهر به طفلی مرا به کام کشید ۱

زمانه یک نفسم بر مراد خود نگذاشت
به هر که داد مراد از من انتقام کشید ۲

هزار نقش خوشم داد چرخ و تا دیدم
قلم گرفت و خط سهو بر تمام کشید ۳

مرا فریب نبرد از ره ارنه این جادو
عنان خاص گرفت و کمند عام کشید ۴

به آه و ناله حریفم ز جام و نغمه مگو
که کارم از می و مطرب به این مقام کشید ۵

شراب دور خزان بی تفاوتی نگرفت
که گر حلال رسید و اگر حرام کشید ۶

چه جای من، که به جام شراب و طره حور
فرشته را ز فلک می توان به دام کشید ۷

چنان نزار فتادم به عشق نیم نظر
که سایه از سر کویم به زیر بام کشید ۸

بساط عافیت ای عقل و هوش برچینید
دگر «نظیری » بی ظرف یک دو جام کشید ۹