شماره ۲۴۲ - دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود

دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود
پیوند روح بود به تو انس و خو نبود ۱

مهر تو ناگهان به سر آمد سبب نداشت
هجر تو اتفاق فتاد آرزو نبود ۲

ناسازی نزاکت طالع سبو شکست
با آن که در دم آن قدر اندر سبو نبود ۳

چشم و دماغ مردم عاقل گرفته بود
یا خود گل جنون مرا رنگ و بو نبود ۴

عقلم که امتیاز گهر ز استخوان نکرد
کام هما برید و درش در گلو نبود ۵

گر پل به راه نامه و قاصد نمی شکست
بسیار تیره آب محبت به جو نبود ۶

معجز فرو گذاشت ز سر کان گل عذار
لایق به روی مفلس ناشسته رو نبود ۷

گفتم که عهد بستن و تنها گذاشتن
دانی بد است، اگرچه نگویم نکو نبود ۸

حسن تو در ترازوی ابر و بلا فروخت
روزی به من که دست رس سنگ و رو نبود ۹

گفت آن زمان که غمزه ام این ماجرا نوشت
هیچم به هستی تو سر گفتگو نبود ۱۰

ای طایری که نامه سوی دوست می بری
گر پرسدت که بود «نظیری » بگو نبود ۱۱