شماره ۲۸۰ - دارم دلی ز طایر وحشی رمیده تر

دارم دلی ز طایر وحشی رمیده تر
هرچند دورتر ز کسان آرمیده تر ۱

تا آن خدنگ قامت از آغوش من برفت
پشتم شکسته تر شد و قدم خمیده تر ۲

خونی که حکم بود بریزد خطا نشد
چندان که داشت دامن عصمت کشیده تر ۳

آن جا که شحنه تو به درگاه می برد
شاهد ز عاشقست گریبان دریده تر ۴

خورشید از کمال تو تکبیر می کشد
ماه از تو کس ندیده تمام آفریده تر ۵

دندان زد هزار امیدم به درگهت
از سگ گزیده سر کوبم گزیده تر ۶

خاری که در ره تو به خاطر شکسته بود
هرچند بیش کافتمش شد خلیده تر ۷

در کام ناروایی عشق پری وشی
از سحر کرده ام به غرض نارسیده تر ۸

نازان مرو که بار علایق گذاشتی
هستی تعلقست «نظیری » جریده تر ۹