شماره ۲۸۴ - فارغ تر از دل تو ندیدم دلی دگر

فارغ تر از دل تو ندیدم دلی دگر
ایزد تو را سرشته ز آب و گلی دگر ۱

گر مرغ سدره را بکشی مایلی که باز
در خاک و خون طپیده شود بسملی دگر ۲

هر مشکلی که عاجزی ما بیان کند
آسان کنی که پیش نهی مشکلی دگر ۳

از آب و گل غرض شجر قامت تو بود
عالم نداد بهتر ازین حاصلی دگر ۴

از نور محفل تو جهان درگرفته است
نفروخته چراغ تو از محفلی دگر ۵

خاطر به منتهای جمالت نمی رسد
دارم به هر مشاهده ات منزلی دگر ۶

از ماهتاب روی که غیر از جمال دوست
دریای عشق را نبود ساحلی دگر ۷

مستان اساس میکده زیبا نهاده اند
رسمی اگر ز نو ننهد عاقلی دگر ۸

ساقی قدح به کف تو «نظیری » نظر بغیر
دوران ندیده است چو تو غافلی دگر ۹