شماره ۲۸۹ - ببند دست و می از شیشه در گلویم ریز

ببند دست و می از شیشه در گلویم ریز
که من به قول دف و چنگ نشکنم پرهیز ۱

غبار بر می همچون زلال ننشیند
قضا ز بام به غربال گو بلا می بیز ۲

ز هول صور سرافیل بی خبر مانیم
چو دامن تو بگیریم روز رستاخیز ۳

ببخش جاذبه یی تا ز خود برون آییم
که نیست غیرگریبان چاک دست آویز ۴

به دام و قید تو آییم و در تو نیست شدیم
که از کمند تو جز در تو نیست روی گریز ۵

تو را به کشتن ما خجلت و محابا نیست
که هست گردن ما نرم و تیغ قهر تو نیز ۶

کنون نیاز ریایی ما بر آتش نه
که سوی روضه نیاریم کاه دودانگیز ۷

چگونه ساعد شیرین به گردن اندازد
جفاکشی که به گردن همی کشد شبدیز ۸

«نظیری » از تو قدح برنبید تنگ شده
تو در کنار نمی گنجی از میان برخیز ۹