هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و غنایی است که به توصیف شراب، عشق و مستی می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های شراب، بوسه‌ها و رقص جان سخن می‌گوید و تأثیرات آن را بر روح و روان انسان بیان می‌کند. همچنین، به موضوعات عرفانی مانند رسیدن به خدا از طریق اخلاص اشاره دارد.
رده سنی: 18+ متن شامل مضامین عرفانی و غنایی پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار است. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۳۵۷ - دم دم شاهدست و می می خاص

دم دم شاهدست و می می خاص
لب ز لب بوسه چین و جان رقاص ۱

می بیغش برآمده ز سبو
چون زر خالص از درون خلاص ۲

گوییا در مزاج نافع او
همه اشیا نهاده اند خواص ۳

گهر اندر محیط خم دیده
می به شیشه چو دیده غواص ۴

بس که با سلسبیل می ماند
مستش ایمن بود به روز قصاص ۵

مطربش چون سرود بردارد
ماتمی را کند ز غصه خلاص ۶

ساقی سیم ساعدش باید
ساغرش خواه سیم و خواه رصاص ۷

واعظ ار رد ما کند خوانیم
قول «القاص لایحب القاص » ۸

هرکسی از رهی رسد به خدای
تو ز طاعت «نظیری » از اخلاص ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۶ - به بوی می دو سه ژولیده مرقع پوش
گوهر بعدی:شماره ۳۵۸ - حریف خود شو و یا خود برآر آز خلوت خاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.