هوش مصنوعی: این متن شعری است که از احساسات عمیق، درد عشق، ناامیدی و رنج‌های روحی سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سوزش جگر، غلتیدن گوهر، و خیال سبزه و سنبل، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به ناکامی‌های زندگی و بی‌تأثیری تلاش‌های عقلانی دارد و نوشیدن شراب و غلتیدن بر فرش گلستان را به عنوان راهی برای فرار از این دردها پیشنهاد می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاهی اوقات تلخ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم پیچیده عاشقانه و فلسفی نیاز به درک و بلوغ بیشتری دارد.

شماره ۳۷۱ - جگر به خنده همی سوز و بر کران می غلط

جگر به خنده همی سوز و بر کران می غلط
گهر به نکته همی ریز و در میان می غلط ۱

ز جعد خویش گلستان نما شبستان را
خیال سبزه و سنبل کن و بر آن می غلط ۲

اگر چو نخل مرادم به بر نمی آیی
چو آرزوی دلم در میان جان می غلط ۳

ز درس و مدرسه کاری به نقد نگشاید
پیاله می کش و بر فرش گلستان می غلط ۴

مثال نکته سنجیده بی اثر تا چند
گهی به لغزش مستانه بر زبان می غلط ۵

معاندان به سنان می زنند و می گذرند
به خاک معرکه مجروح و خون فشان می غلط ۶

خدنگ طبیعت این قوم برنمی تابند
همین که پر ز تو یابند چون کمان می غلط ۷

نیافتیم «نظیری » کسی تو گر یابی
پیش چو باد همی گیر و بر نشان می غلط ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۰ - در عشق کار بوده و سامان نبوده شرط
گوهر بعدی:شماره ۳۷۲ - درود پاک تو بر ریش باصفا واعظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.