هوش مصنوعی: این شعر از نظیری نیشابوری به بیان احساسات شاعر درباره‌ی لذت‌های زندگی، عشق، درد و رنج می‌پردازد. شاعر از نشنیدن ناله‌های زار، ندیدن چشم‌های اشکبار، و ننوشیدن باده به عنوان از دست دادن لذت‌های زندگی یاد می‌کند. او همچنین به اهمیت درد و رنج در زندگی اشاره می‌کند و از بی‌اختیاری انسان در برابر تقدیر می‌نالد. در نهایت، شاعر از نومیدی و انتظار بی‌ثمر سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج و نومیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۷۴ - اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ

اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ
وگر تو ننگری از چشم اشگبار چه حظ ۱

درآ به مشرب روحانیان و واصل شو
معاشران تو مستان تو هوشیار چه حظ ۲

به چشم ما در و دیوار بوستان مستند
تو را که باده نمی نوشی، از بهار چه حظ ۳

نمک به سینه مجروح چاشنی بخشد
اگر غمی ندهندت ز غمگسار چه حظ ۴

کلید قفل همه گنج ها به ما دادند
به دست ما چو ندادند اختیار چه حظ ۵

گرم به پهلوی ساقی به بزم بنشانند
مرا که بی خود و مستم ز اعتبار چه حظ ۶

ز عمر آن چه گرامی تر است در سفرست
مرا که دل به غریبی است از دیار چه حظ ۷

به لاف هم تک برق و براق می تازم
برون نمی رودم مرکب از غبار چه حظ ۸

هزار ذوق «نظیری » به درد نومیدیست
فریب وعده نباشد ز انتظار چه حظ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۳ - نی خاطرم از کتاب محظوظ
گوهر بعدی:شماره ۳۷۵ - هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.