شماره ۳۷۵ - هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع

هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع
که لای باده مقررر شد از برای صداع ۱

مرید و مرشد و خادم تمام می دانند
که رند صومعه می می خورد به چنگ و سماع ۲

غریب و عاشق و مستم خدا نگهدارد
ز شر شحنه غدار و مفتی طماع ۳

اگر طبیب ترش روی دیر می میرد
چه غم ز تلخی صبر است چون بود نفاع ۴

برین بساط تماشاگریم تا بینیم
چه می کند امل پهلوان و مرگ شجاع ۵

رسوم تو ننهد مهر و ماه تا دوران
هزار بار نگوید به تنگم از اوضاع ۶

پی خرید سرانجام کارها رفتند
به آن دیار که نایاب بود و قحط متاع ۷

تو را اگرچه به این خاکیان رجوعی نیست
ضمیر غایب ابدال را به تست ارجاع ۸

تو قدر ذره چه دانی «نظیری » از خورشید
که دیده تو ضعیفست از تمیز شعاع ۹