شماره ۳۸۱ - راز دیرینه ز رخ پرده برانداخت دریغ

راز دیرینه ز رخ پرده برانداخت دریغ
حال ما شهره به انشای غزل ساخت دریغ ۱

عشق از آن روز که آتش به نیستانم زد
به پیامیم دل سوخته ننواخت دریغ ۲

جوهر بینش من در ته زنگار بماند
آن که آیینه من ساخت نپرداخت دریغ ۳

کیمیاگر که مس جمله ازو زر گردید
قلب ما را نزد اکسیر چو بگداخت، دریغ ۴

عقل ما پیر نشد حسن شهادت نشناخت
دیر بر معرکه عشق دلم تاخت دریغ ۵

پی سکندر به لب چشمه حیوان آورد
خیمه ای بر لب آن چشمه نیفراخت دریغ ۶

شرح بیچارگی کلک قضا می گفتم
شاه غیرت به سرم تیغ غضب آخت دریغ ۷

کعبتین مه و خور مایه عمرم بردند
چرخ کج باز به من نرد دغا باخت دریغ ۸

تو «نظیری » ز فلک آمده بودی چو مسیح
باز پس رفتی و کس قدر تو نشناخت دریغ ۹