غزل ۲۲۹ - تا من به تو ای بت اقتدی کردم

تا من به تو ای بت اقتدی کردم
بر خویش به بی دلی ندی کردم ۱

از بهر دو چشم پر ز سحر تو
دین و دل خویش را فدی کردم ۲

آن وقت بیا که من ز مستوری
در شهر ز خویش زاهدی کردم ۳

همچون تو شدم مغ از دل صافی
خود را ز پی تو ملحدی کردم ۴

در طمع وصال تو به نادانی
مال و تن خویش را سدی کردم ۵

کز رفق سنایی اندرین حالت
از راه مغان ره هدی کردم ۶