شماره ۴۲۴ - به گل پیراهنی امیدوارم

به گل پیراهنی امیدوارم
که خوشبو سازد آغوش و کنارم ۱

من آن آسیمه صیادم درین بحر
که در دامم نمی گنجد شکارم ۲

قضا هم سنگ کوهم داده سودا
به مویی برتر از او بسته بارم ۳

فشانم خوشه باران ز مژگان
به شورش ابر دشت و کوهسارم ۴

شود شوریده تر هر دم گل و آب
ازین مرغابیان چشمه سارم ۵

به امید وصال آن پری وش
به شکلی هر نفس بت می نگارم ۶

به ایمان نایم از پندار بیرون
عجایب مؤمن زنار دارم ۷

گریبان می درم از عشق و کارش
که تاب این سر و سودا ندارم ۸

ز شهری زادگان عشق پرسید
یکی از عارفان آن دیارم ۹

به این خشکی گر آزادم گذارند
ز سرسبزان وادی یادگارم ۱۰

«نظیری » ذوق شب خیزان ز من پرس
که از بی گه درین وادی سوارم ۱۱