شماره ۴۶۷ - درمان ضعف دل به لب نوشخند کن

درمان ضعف دل به لب نوشخند کن
حرفی بگوی و مشک و گلابی به قند کن ۱

لب پاک از ترشح آب حرام کرد
طرف ردا به گردن صوفی کمند کن ۲

بوی عبوس عارف شهرم دماغ سوخت
خادم بیار مجمر و فکر سپند کن ۳

زهرم به رگ ز حاسد بدگوی می دود
نیشم ز دل برآر و علاج گزند کن ۴

با ما بد است خصم که خود از چه خوب نیست
گو اشتلم به طینت ناارجمند کن ۵

آن کس که دین ندارد و گوید که عارفم
تکفیر او به ملت هفتاد و اند کن ۶

تا کی چو موج آب به هر سو شتافتن
در عین بحر پای چو گرداب بند کن ۷

نقدت همه ز روی ریا قلب مانده است
صراف خویش شو سخن چون و چند کن ۸

دشمن اگر به سفره تو میهمان شود
سربخش و نام خویش به همت بلند کن ۹

آرایش برون چه کنی پشم گوسپند
گرگی که در درونست تو را گوسپندکن ۱۰

افغان که سوختی و به مرهم نمی خری
آن را که داغ می نهی اول پسند کن ۱۱

عالی نموده عشق «نظیری » مقام تو
معنی بلند آور و دعوی بلند کن ۱۲