هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از عشق و جدایی است. او از غم و غصههای زندگی میگوید که مانند تیغ تیز بر دلش مینشینند. شاعر به جای تسبیح و سجده، به مینوشی روی آورده و خاک را مرادبخش میداند. او از اعتقاد به بت سخن میگوید و اتحاد قوی خود با عشق را بیان میکند. در نهایت، شاعر از شراب و خمار میگوید و از نظیری که به راه عقل رفته اما اعتمادش را برنیاورده است.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسن و سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای برخی گروههای سنی نامناسب باشد.
شماره ۴۶۶ - صد غم ز غم پیاله ستاند به یاد من
صد غم ز غم پیاله ستاند به یاد من
صد غصه تیغ تیز کند در عناد من ۱
گردد ز شیخ و برهمنم کار بسته تر
در چین ابروی تو گره شد گشاد من ۲
تسبیح و سجده از گل میخانه می کنم
خاک مرادبخش برآد مراد من ۳
پروای راهب و سر زنارم از کجاست
باید به بت درست بود اعتقاد من ۴
بعد وصال رخنه به کارم نمی کند
از بس به عشق گشته قوی اتحاد من ۵
بر آتشم خمار شراب تو آب ریخت
جامی بنوش و دود برآر از نهاد من ۶
چندی به حیله رفت «نظیری » به راه عقل
هرگز بر آن ربوده نبود اعتماد من ۷
صد غصه تیغ تیز کند در عناد من ۱
گردد ز شیخ و برهمنم کار بسته تر
در چین ابروی تو گره شد گشاد من ۲
تسبیح و سجده از گل میخانه می کنم
خاک مرادبخش برآد مراد من ۳
پروای راهب و سر زنارم از کجاست
باید به بت درست بود اعتقاد من ۴
بعد وصال رخنه به کارم نمی کند
از بس به عشق گشته قوی اتحاد من ۵
بر آتشم خمار شراب تو آب ریخت
جامی بنوش و دود برآر از نهاد من ۶
چندی به حیله رفت «نظیری » به راه عقل
هرگز بر آن ربوده نبود اعتماد من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۵ - پیش بنشین ساغری بستان و طبع آزاد کن
گوهر بعدی:شماره ۴۶۷ - درمان ضعف دل به لب نوشخند کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.