شماره ۴۶۹ - بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از من

بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از من
گلم را خود سرشت و عشق خود را آفرید از من ۱

عنایت های پنهانیش را گویم معاذالله
بجز از دیگری یوسف که نتوانی خرید از من ۲

خیال او لبالب کرد بیرون و درونم را
به صد شمشیر نتوان یک سر مو را برید از من ۳

سخن شوریده می آید نمی دانم چه می گویم
ترش می بینم آن رو را مگر حرفی شنید از من ۴

بهاری بر سرم بگذاشت و تخمی از گلم نشکفت
همان خاکم که دایم خار کلفت می دمید از من ۵

تقاضا بر تقاضا چون توانم لب فروبستن
در هفت آسمان را عشق می خواهد کلید از من ۶

ز دیگر کشتگان خود را به خون غلطیده تر خواهم
که در روز جزا مظلوم تر نبود شهید از من ۷

به محشر هر کسی کاری و هر یاری و بازاری
من و آهوی صحرایی که دایم می رمید از من ۸

«نظیری » بس ازین آه و فغان دل خراش آخر
به مردم تا به کی آزار دل خواهد رسید از من ۹