هوش مصنوعی: این شعر از نظیری، شاعر فارسی‌زبان، به زیبایی‌های طبیعت و ناپایداری دنیا می‌پردازد. او با تصاویری مانند گل‌های fading، زمین پر از رنج، و حاکمان بی‌توجه، از بی‌وفایی جهان و گذرا بودن زندگی می‌گوید. در نهایت، شاعر به دنبال رستگاری و وفاداری در میان این ناپایداری‌هاست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، انتقادهای اجتماعی پوشیده در استعاره‌های شعری، و استفاده از زبان ادبی پیچیده، درک این شعر را برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار می‌کند.

شماره ۴۷۰ - منه به رنگ جهان دل، دی و بهاران بین

منه به رنگ جهان دل، دی و بهاران بین
وداع حسن گل و ناله هزاران بین ۱

بنفشه خسته و نرگس به خواب و گل در کوچ
وفای همسفران اتفاق یاران بین ۲

ز پاره جگر خلق خاک آکنده ست
ز چاک سینه گل داغ گل عذاران بین ۳

بجورخانه دل ها خراب ساخته اند
نظر به ملک ندارند شهریاران بین ۴

رسیده اند ز اوج سپهر بر لب بام
چو ماه کاسته حسن کلاه داران بین ۵

جوان و پیر به میدان دو اسبه تاخته اند
نبرده گوی سعادت کسی، سواران بین ۶

زمین مجوی ز بهر سکون که مردارست
نشسته بر سر هر کوی جیفه خواران بین ۷

درین مسافرت آزاده ای نخواهی دید
طریق اهل فنا گیر و رستگاران بین ۸

ز آب دیده «نظیری » گل وفا روید
در آن چمن که منم فیض ابر و باران بین ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶۹ - بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از من
گوهر بعدی:شماره ۴۷۱ - دیریست بیرون رفته ام از اختیار خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.