شماره ۴۹۳ - از صبح روزگار گشاد جبین مجو

از صبح روزگار گشاد جبین مجو
روی شکفته از دل اندوهگین مجو ۱

چشم ثبات مهر ندیدم بر آسمان
جنسی که بر فلک نبود از زمین مجو ۲

قاصد پیام یار ز ما آورد به ما
اینجا نشان مقدم روح الامین مجو ۳

آنجا که زلف و چهره نمودند جادویی
گر مریم است معجزش از آستین مجو ۴

تمثال خوبی دو جهانت نموده اند
نقشی که در تو نیست ز روم و ز چین مجو ۵

در زلف و رخ نظاره کن و خال لب نگر
راه گمان مپوی و مقام یقین مجو ۶

عشاق او ز نور و ز ظلمت گذشته اند
در کشوری که عشق بود کفر و دین مجو ۷

تلخ از لبش چو نحل عسل جوش می زند
گر نیش بایدت نخوری انگبین مجو ۸

با نیک و بد بساز «نظیری » ز روزگار
گر باغبان گیا دهدت یاسمین مجو ۹