هوش مصنوعی: این شعر از نظیری بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از غم و اندوه دوری می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که شادی و آزادی را به او بازگرداند. او از عشق و فداکاری سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به دیگران نیز مهربانی و فداکاری را بیاموزد. شاعر همچنین از ناتوانی خود در برابر عشق سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به درخواست‌هایش پاسخ دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.

شماره ۵۰۲ - فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده
ما به تو شادیم ما را خاطر آزاد ده ۱

هر که را جانان کشد ماتم نمی دارد کسی
دوستان کشته خود را مبارکباد ده ۲

دور ازان در مرده ام کی می کند خاکم قبول
در تنم آتش زن و خاکسترم بر باد ده ۳

شور و غوغا بیش شد از بند و زنجیر ای پدر
ترک غمخواری این مجنون مادرزاد ده ۴

برنمی تابد دل اما عشق می فرمایدم
کز ده ویران خراج کشور آباد ده ۵

عاجزانیم از دیار خود به پابوس آمده
عجز ما بشنو نمی گوییم ما را داد ده ۶

یار می آید «نظیری » زندگی از بهر چیست
دیده بگشا و به مردم جان فشانی یاد ده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۱ - عشق افسر ز سر جم به اشارت برده
گوهر بعدی:شماره ۵۰۳ - از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.