هوش مصنوعی: این متن بیانگر عشق و وفاداری بی‌قید و شرط به معشوق است. شاعر خود را عاشقی می‌داند که در راه عشق و قلندری، از همه تعلقات دنیوی رها شده و تنها به روح و معنویت توجه دارد. او از غم معشوق سخن می‌گوید و خود را در این راه فداکار و صبور می‌داند. شاعر تأکید می‌کند که در عشق، مانند سنایی، مردانه می‌کوشد و به دنبال رسیدن به کمال معنوی است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۷۰ - لبیک زنان عشق ماییم

لبیک زنان عشق ماییم
احرام گرفته در وفاییم ۱

در کوی قلندری و تجرید
در کم زدن اوفتاده ماییم ۲

جز روح طوافگه نداریم
کز بادیهٔ هوا برآییم ۳

گر در خور خدمتت نباشیم
سقایی راه را بشاییم ۴

ما در غم تو، تو هم نگویی
کاخر تو کجا و ما کجاییم ۵

بر ما غم تو چو آسیا گشت
در صبر چو سنگ آسیاییم ۶

آهسته که عاشقان عشقیم
نرمک که غریبک شماییم ۷

ببریدن راه را چو بادیم
افگندن سایه را هماییم ۸

در عشق تو مردوار کوشیم
آخر نه سنایی و سناییم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۹ - ای به رخسار کفر و ایمان هم
گوهر بعدی:غزل ۲۷۱ - خورشید تویی و ذره ماییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.