شماره ۳۶ - گل چو او خواهد شود، بنگر خیال خام را؟

گل چو او خواهد شود، بنگر خیال خام را؟
سرو حرف قد زند پیشش، ببین اندام را ۱

می کند کیفیت آن چهره، یک سر جام را
پخته سازد آتش لعل تو، حرف خام را ۲

جنگ آن بدخو، مرا از جان شیرین خوشتر است
کرده باطل شهد آن لب تلخی دشنام را ۳

مدعا از دل برون کن، تا برآید مدعا
شد نگین با نام، تا افگند از خود نام را ۴

میشود در قتلم آن بیرحم، آرام تر
میبرد هرچند از دل بیشتر آرام را ۵

بسکه دارد بامن آن بیرحم دایم زهر چشم
جز ازین نسبت ندانم تلخی بادام را ۶

گرچه بینایی بکار خود، ز حق روزی طلب
بهر ماهی چشم بر دریاست دایم دام را ۷

پر ز ما ناهمدمان روز سیه را رنگ نیست
در غریبی هست واعظ بیشتر غم، شام را؟ ۸