شماره ۵۹ - بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را

بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را
نسب به خنده رسد، گریه های خونین را ۱

ز غفلت تو جهان گشته جای آسایش
نموده خواب گران نرم سنگ بالین را ۲

تراست عیش گوارا، چو خاکسار شوی
که آب سرد بود کوزه سفالین را ۳

نسب چه سود دهد، چون تو بی هنر باشی؟
ز آب جو، چه برش تیغهای چوبین را؟ ۴

خیال لعل لب یار واعظ امشب باز
بدیده ام، چو نمک ساخت خواب شیرین را ۵