هوش مصنوعی:
شاعر از زیبایی و طراوت جوانی و طبیعت سخن میگوید و هشدار میدهد که عمر انسان مانند گلها زودگذر است و باید از آن بهره برد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم فلسفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مفاهیم گذرایی عمر و زیباییهای طبیعت ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۲۰ - با سرو قدی تازهتر از خرمن گل
با سرو قدی تازهتر از خرمن گل
از دست منه جام می و دامن گل ۱
زان پیش که ناگه شود از باد اجل
پیراهن عمر ما چو پیراهن گل ۲
از دست منه جام می و دامن گل ۱
زان پیش که ناگه شود از باد اجل
پیراهن عمر ما چو پیراهن گل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۹ - از جرم گل سیاه تا اوج زحل
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱ - ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
