شماره ۱۱۸ - درا بخاطرم ای خرمی، که جا اینجاست

درا بخاطرم ای خرمی، که جا اینجاست
کجا روی چو غم دلستان ما اینجاست؟ ۱

ببزم یار، زخود هم نمیتوانم رفت
شکیب خسته دلان در فراق تا اینجاست ۲

چرا ز عارض چون گل نقاب نگشایی
ترا گمان که مگر عقل و هوش ما اینجاست؟ ۳

کند شکست، ز هر استخوان من فریاد
به سوی درد که: سرکوچه بلا اینجاست ۴

به کاینات دل خویش را یکی کردیم
بهر دلی که رود درد یار ما، اینجاست ۵

زمانه با خم ابروی قامت پیران
بسوی خاک اشارت کند، که جا اینجاست ۶

حواله اش ز در خود مکن به جای دگر
که خاک واعظ مسکین بینوا اینجاست! ۷