هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، دیوانگی، تسلیم در برابر عشق، بیقدرتی در برابر تقدیر، و انتقاد از حرص و آز میپردازد. شاعر از زلف و گیسوی معشوق به عنوان نمادهایی از دیوانگی و اسارت یاد میکند و بر بیقدرتی انسان در برابر عشق و سرنوشت تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند دیوانگی و تسلیم در برابر عشق ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۱۴۳ - فکر زلفش، در ره دیوانگی شبگیر ماست
فکر زلفش، در ره دیوانگی شبگیر ماست
حرف گیسویش، بجای ناله زنجیر ماست ۱
ما بهر دلبسته یی، دست ارادت کی دهیم؟
چون عصا هرکس کند قطع علایق، پیر ماست ۲
نقد ما رایج ز بی قدری است در بازار دهر
خاکساری در گداز خویشتن اکسیر ماست ۳
گو بکن از ضعف ما اندیشه، ای خصم قوی
ناتوانی، کار چون افتد، دم شمشیر ماست ۴
از خلای معده آزند بیخواب اهل حرص
خواب راحت در جهان، مخصوص چشم سیر ماست ۵
پیش لطف دوست، خودراییست واعظ فکر خویش
دست از تدبیر خود برداشتن، تدبیر ماست ۶
حرف گیسویش، بجای ناله زنجیر ماست ۱
ما بهر دلبسته یی، دست ارادت کی دهیم؟
چون عصا هرکس کند قطع علایق، پیر ماست ۲
نقد ما رایج ز بی قدری است در بازار دهر
خاکساری در گداز خویشتن اکسیر ماست ۳
گو بکن از ضعف ما اندیشه، ای خصم قوی
ناتوانی، کار چون افتد، دم شمشیر ماست ۴
از خلای معده آزند بیخواب اهل حرص
خواب راحت در جهان، مخصوص چشم سیر ماست ۵
پیش لطف دوست، خودراییست واعظ فکر خویش
دست از تدبیر خود برداشتن، تدبیر ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - تا عکس گل روی تو در چشم تر ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - با گدا خلق کن، دست سخایی درم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
