شماره ۱۵۹ - از خواجه ضبط و، مال ز فرزند یا زن است

از خواجه ضبط و، مال ز فرزند یا زن است
دست بخیل بر زر خود، مهر خرمن است ۱

اقبال این زمانه و، ادبار آن یکی است
رد کردن کمان بنشان، پشت کردن است ۲

بار نگاهداری خود برکه افگنم؟
دست شکسته ام من و، لطف تو گردن است ۳

بار نگاهداری خود بر که افگنم
دست شکسته ام من و، لطف تو گردن است ۴

تند است باد حادثه در عالم وجود
جای چراغ روشن ما، سنگ و آهن است ۵

یابد نظام کار بزرگان، ز کوچکان
بر تن لباس تیغ بامداد سوزن است ۶

مردیم، فکر زندگی خود کنیم چند؟
از خلق زنده اوست که در فکر مردن است ۷

واعظ تمام عمر تو در بیخودی گذشت
آیی دمی بخویش که هنگام رفتن است ۸