شماره ۱۹۹ - کریم اوست که منت در آب و نانش نیست

کریم اوست که منت در آب و نانش نیست
فقیر دیده ور آنکس که چشم آتش نیست ۱

مکن سرای بزرگان سراغ، ای حاجت
که هست نام بزرگی، ولی نشانش نیست ۲

بر اهل فقر نباشد تحکمی کس را
فتادگیست زمینی که آسمانش نیست ۳

جهان ز صدرنشینی، به عالمی شده تنگ
خوشا خرابه درویش، کآستانش نیست ۴

زمال، وسعت احوال منعمان بخیل
بود چو سفره گسترده یی که نانش نیست ۵

ره سلوک ز پرگار یاد گیر، که او
نشد ز دایره بیرون و، در میانش نیست ۶

جهان ز عشق پر است و، ز حرف عشق تهی
حکایتیست غم دل، که داستانش نیست ۷

کسی که گلشن صنعش همیشه در نظر است
چه غم اگر ز جهان باغ و بوستانش نیست ۸

جهاد نفس جهادی بود که غیر نگاه
بخویش از همه دزدیدنت، سنانش نیست ۹

سمند نفس، سمندی بود که از تندی
بجز کشیدن دست از جهان،عنانش نیست ۱۰

چگونه چاک نگردد ز غم دل واعظ
چو خامه جمله زبانست و، همزبانش نیست ۱۱