هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او از جذابیت‌های معشوق، درد فراق و نگاه بی‌اعتنای او می‌گوید و در پایان امیدوار است که معشوق او را از خاک ذلت بردارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۲۴۶ - بسرمه نرگس او الفت دگر دارد

بسرمه نرگس او الفت دگر دارد
دگر چه فتنه ندانم که در نظر دارد ۱

چو تار زلف که از شانه اش فزاید حسن
ز بهله موی کمر جلوه دگر دارد ۲

برحم خویش بگو تا کناره بگزیند
که ابر دود دلم بارش اثر دارد ۳

نه ناله سرسنگ است اشک گلرنگم
که ریشه همچو رگ لعل در جگر دارد ۴

نگه نکردن او سوی ما، بس است دلیل
که با شکسته دلان گوشه نظر دارد ۵

رود بدیدن خود از دل چو آینه اش
چو دوست واعظ ما را ز خاک بردارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - چون بهله بصید دلم آن مست برآرد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - گرچه درد دل ما شرح و بیانی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.