هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که به موضوعات عشق، رنجهای زندگی، مرگ و مقاومت در برابر سختیها میپردازد. شاعر از تصاویر زیبایی مانند خاموشی چراغ روز، اشکها و آسمان، و نالههای بیثمر استفاده میکند تا احساسات عمیق انسانی را بیان کند. همچنین، اشارههایی به میخانه و فیض عشق دارد که نشاندهندهی دیدگاه عرفانی اوست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی، اشاره به مرگ و رنجهای زندگی، و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که تجربهی زندگی بیشتری دارند و میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۶۰ - صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد
صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد
موج اشکم، آسمان را حلقه ها در گوش کرد ۱
پنبه آواز جرس را کم ز سنگ سرمه نیست
هرزه نالان را به نرمی میتوان خاموش کرد ۲
عشق تا واکرد در میخانه فیض ترا
نوبهار از غنچه گلبن را سبو بر دوش کرد ۳
در جهان هرکس به تلخی زندگانی کرده است
زهر مردن را بآسانی تواند نوش کرد ۴
گرم رویان را چه پروا از تریهای عدو؟
آتش گل را به شبنم کی توان خاموش کرد؟ ۵
تیر باران حوادث واعظ دلخسته را
در جهان از خرقه صد پاره جوشن پوش کرد ۶
موج اشکم، آسمان را حلقه ها در گوش کرد ۱
پنبه آواز جرس را کم ز سنگ سرمه نیست
هرزه نالان را به نرمی میتوان خاموش کرد ۲
عشق تا واکرد در میخانه فیض ترا
نوبهار از غنچه گلبن را سبو بر دوش کرد ۳
در جهان هرکس به تلخی زندگانی کرده است
زهر مردن را بآسانی تواند نوش کرد ۴
گرم رویان را چه پروا از تریهای عدو؟
آتش گل را به شبنم کی توان خاموش کرد؟ ۵
تیر باران حوادث واعظ دلخسته را
در جهان از خرقه صد پاره جوشن پوش کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - گلی تو، گل! نظر اما نمیتوانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
