شماره ۲۵۹ - ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد

ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد
زینت این بس که بهر ژنده توانی سرکرد ۱

شمع سان هرکه شبی بخت چراغش برکرد
تا سحر خاک کدورت ز جهان بر سر کرد ۲

داشت دل را بشنیدن ز کدورت ها پاک
پنبه گوش، نگهداری این گوهر کرد ۳

بزمین برد فرو خجلت محتاجانم
بی زری کرد به من، آنچه به قارون زر کرد ۴

نه چنان ترک سراز یاد تو کردم ای دوست
ک پس از مرگ توان خاک مرا بر سر کرد ۵

در جهان قیمت ما را هنر ما پوشید
زنگ با تیغ نکرد، آنچه بما جوهر کرد ۶

نیست این بحر بلا جای اقامت ای خس
کشتی نوح نیارست در آن لنگر کرد ۷

عمر با این همه تعجیل ندانم واعظ
که چسان بامن بیچاره دو روزی سرکرد ۸