هوش مصنوعی: این متن شعری است که از استعاره‌ها و تصاویر غنی برای بیان احساسات عمیق و تجربیات انسانی استفاده می‌کند. مضامینی مانند رنج، عشق، فریب، طبیعت و تقدیر در آن دیده می‌شود. شاعر از عناصر طبیعی مانند باغ، رودخانه و ماهی برای انتقال مفاهیم عمیق استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی استفاده می‌کند که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین برخی از مضامین مانند رنج و فریب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۲۶۶ - در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد

در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد
این بوستان ز خون جگر آب میخورد ۱

کج تابی حسود همان میکند دراز
هرچند رشته سخنم تاب میخورد ۲

گول زبان نرم، ز نارستان مخور
ماهی ز طعمه، بازی قلاب می خورد ۳

شاداب خوبی است ز بس عارض خوشش
هرجا که میرسد دل من آب میخورد ۴

چون غنچه ام، ز خانه خرابی شکسته دل
این باغ گویی آب ز سیلاب میخورد ۵

دایم بود مدار بزرگان ز کوچکان
از دجله پشته آب به دولاب میخورد ۶

خون میچکد چو تاک ز مد نگاه من
گویا ز چشمه سار رخت آب میخورد ۷

باشد برای روزی ما گردش فلک
این چرخ بهر رشته ما تاب میخورد ۸

باشد به یاد بستر خاکسترش اگر
واعظ فریب جامه سنجاب میخورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - بی نیازی ساقی از مینا برون میآورد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - میان عشق و ننگ و نام، الفت در نمیگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.