شماره ۲۶۵ - بی نیازی ساقی از مینا برون میآورد

بی نیازی ساقی از مینا برون میآورد
کو سخن زآن لعل شکرخا برون میآورد ۱

فجر پیچد بسکه برخود از طلوع صبح ها
رشته پنداری مگر از پا برون میآورد ۲

نیست راه عشق او را منزلی غیر از جنون
کوچه زلفش سر از صحرا برون میآورد ۳

پاک شو تا محرم خوبان شوی، بنگر که آب
چون سر از پیراهن گلها برون میآورد ۴

میکند چون صبح خود را روشناس عالمی
هرکه سر از عالم سودا برون میآورد ۵

چون حباب از سرکشی بادی که داری در دماغ
صرصر مرگ از سرت فردا برون میآورد ۶

عارفان، بی پرده کی گویند راز دل بهم؟
با صدف گوهر سر از دریا برون میآورد ۷

سیر گلزار جهان واعظ بچشم اعتبار
اهل دل را از غم دنیا برون میآورد ۸