شماره ۲۷۹ - ز بی برگان دل روشن ضمیران باصفا باشد

ز بی برگان دل روشن ضمیران باصفا باشد
که هر خاری به چشم شعله، میل توتیا باشد ۱

مگردان خالی از دامان همت، دست سائل را
که بهر روز بد دلهای شب دست دعا باشد ۲

نباشد هیچ انباری به از انبان محتاجان
که آن را پایه یی بس محکم از دوش گدا باشد ۳

هرآن یاری که باشد در نهادش راستی محکم
به جای نور چشم خلق، مانند عصا باشد ۴

ز تاراج خزان بر خود نمی لرزند بی برگان
که عریانی دعای جوشن تیر بلا باشد ۵

به اسب و زین اگر نازند مغروران توسن خو
سمند خوش عنا نی زیر ران ما را چو پا باشد ۶

اگر در کنج غم، از ناتوانیها ز پا افتم
از آن بهتر که دوشی زیر بارم چون عصا باشد ۷

فریب دلق رنگارنگ سالوسان، مخور واعظ
که هر رنگش ز حرص شوم، چشمی بر عطا باشد ۸