هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا (یا شاعری با سبک مشابه) بیانگر مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است. متن بر اهمیت سختیها در راه رشد و تعالی تأکید دارد، دنیا را فانی و مرگ را حتمی میداند، و انسان را به توجه به حق و دوری از غرور و دنیاپرستی فرا میخواند. همچنین، از بیهودگی دلبستگی به دنیا و گذرا بودن عمر سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و پیچیدهای مانند مرگ، معنای زندگی، و نقد دنیاست که برای درک عمیقتر به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مضامین دچار مشکل شوند.
شماره ۳۰۵ - تن بمحنت ده، اگر خواهی که گردی سربلند
تن بمحنت ده، اگر خواهی که گردی سربلند
گر نیفتادی در آتش، اوج نگرفتی سپند ۱
گوشواری نیست گوش هوش را به زین دو حرف
لب بغیر حق مجنبان، دل بغیر حق مبند ۲
صیدگاهست این جهان، من صید، صیادم اجل
رشته عمرم کمند و، روز و شب چین کمند ۳
چیست گیتی؟ کژدمی، عمر دراز ما، دمش!
زهر مرگش هست نیش و، سال و ماهش بند بند ۴
میکنی اوقات صرف، اما نمیگویی به چه؟
میفروشی این متاع، اما نمیدانی به چند! ۵
نی چنان افتاده واعظ در ره افتادگی
کز دلش هم آه جانسوزی تواند شد بلند ۶
گر نیفتادی در آتش، اوج نگرفتی سپند ۱
گوشواری نیست گوش هوش را به زین دو حرف
لب بغیر حق مجنبان، دل بغیر حق مبند ۲
صیدگاهست این جهان، من صید، صیادم اجل
رشته عمرم کمند و، روز و شب چین کمند ۳
چیست گیتی؟ کژدمی، عمر دراز ما، دمش!
زهر مرگش هست نیش و، سال و ماهش بند بند ۴
میکنی اوقات صرف، اما نمیگویی به چه؟
میفروشی این متاع، اما نمیدانی به چند! ۵
نی چنان افتاده واعظ در ره افتادگی
کز دلش هم آه جانسوزی تواند شد بلند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - هر گه آن مه، رخ بنماید از پی دفع گزند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - با همه زشتی، بدام عشق خویشی پای بند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
