هوش مصنوعی:
این متن به موضوعاتی مانند پیری، مرگ، ناپایداری دنیا، ریاکاری زاهدان و تأثیر منفی واعظان بر مردم میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند دندان پیران، خم شدن قد و پرتاب تیر از کمان، به ناچیز بودن اعتبار دنیا و سرنوشت محتوم انسان اشاره میکند. همچنین، به رفتارهای ریاکارانه برخی زاهدان و آسیبهایی که واعظان به جامعه وارد میکنند، انتقاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند پرتاب تف بر روی اعتبار دنیا یا اشاره به مرگ ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.
شماره ۳۳۲ - نیست دندان آنکه پیران از دهان می افگنند
نیست دندان آنکه پیران از دهان می افگنند
تف بر روی اعتبار این جهان می افگنند! ۱
قد چو خم گردید، دانستم که بر خاک فنا
چون خدنگم عاقبت با این کمان می افگنند ۲
وارثان دستار از مرگم زنند ار بر زمین
لبک در باطن کله در آسمان می افگنند ۳
چون کسی کز بهر جستن پس رود، این زاهدان
خویش را از گوشه گیری در میان می افگنند ۴
زاده های طبع بحرآسای واعظ بعد ازو
از یتمی خلق را آتش بجان می افگنند ۵
تف بر روی اعتبار این جهان می افگنند! ۱
قد چو خم گردید، دانستم که بر خاک فنا
چون خدنگم عاقبت با این کمان می افگنند ۲
وارثان دستار از مرگم زنند ار بر زمین
لبک در باطن کله در آسمان می افگنند ۳
چون کسی کز بهر جستن پس رود، این زاهدان
خویش را از گوشه گیری در میان می افگنند ۴
زاده های طبع بحرآسای واعظ بعد ازو
از یتمی خلق را آتش بجان می افگنند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۱ - خوبان بغازه چون رخ خود لاله گون کنند
گوهر بعدی:شماره ۳۳۳ - دردمندان، بسکه رم از خودنمایی میکنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
