شماره ۳۳۷ - بر ما سخن سرد عزیزان نه گران بود

بر ما سخن سرد عزیزان نه گران بود
کان بر دل ما، چون نفس شیشه گران بود ۱

دشنام به جان منت، ازین منفعلم من
کآزار منش، باعث تصدیع زبان بود ۲

دیگر نتواند بلب آورد فغانم
یاد خوش آن روز، که درد تو جوان بود ۳

از عمر چه دیدیم، بجز فوت جوانی
زیبا گل این باغ، همین رنگ خزان بود ۴

ز آن عمر رسانید مرا زود به پیری
کاین ابلق سرکش ز نفس گرم عنان بود ۵

از گلشن ایام، ز دم سردی پیری
در دست ز آیینه مرا برگ خزان بود ۶

واعظ نه عبث جان ببها داد سخن را
هر معنی آن جوهری ارزنده به جان بود ۷