هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، درد و رنج انسان، عشق و عرفان، و عبرت‌گیری از زندگی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند حرکت دائمی جهان، بی‌اعتباری دنیا، و نیاز به معنویت سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر دارند و مناسب سنین بالاتر هستند.

شماره ۴۰۲ - گر گلسه لطفدین گوزه، اول ماهپاره مز

گر گلسه لطفدین گوزه، اول ماهپاره مز
مشکل که گلمیه گوزه آخر ستاره مز ۱

بس کیسه لر که تیکمیشدی جور تیغنه
بیدرد بخیه قویمدی گوز آچه یاره مز ۲

تا یمز فروغ جوهز مز تا وطنده یوق
اولمز چراغ حقسمه قاشدین شراره مز ۳

دویدوک که بو جهان نه مقام قرار دور
آندم که دیر دیلر حرکت گاهواره مز ۴

طوفان فتنه دور نه عجب گوزکی سویی تک
گر باسمسونک ایاغ آرایه کناره مز ۵

عبرت گوزینده گورنجه بی اعتبار دور
دنیا کوچر دوز اتماقه گیتمز نظاره مز ۶

دولمیش ز بسکه گوهر مز اول محیط دین
بیر قطره یک و لیک گو رو نماز کناره مز ۷

واعظ یار اشمز بیزه جز دردمند لوق
بیچاره لوقدین اوزگه ندور داخلی چاره مز ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۱ - دنی نانجاق ترقی ایلسه عالی مکان اولمز
گوهر بعدی:شماره ۴۰۳ - یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.