شماره ۴۰۳ - یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوز

یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوز
از لبش خط سخن خوب نرسته است هنوز ۱

نیست دندان که نمایان شده از لعل لبش
هست طفل و، دهن از شیر نشسته است هنوز ۲

صرصر آه جگر سوز دل از کف شده یی
از رخش بند نقابی نگسسته است هنوز ۳

نرسیده است بدامان لبش دست هوس
چهره اش جز عرق شرم نشسته است هنوز ۴

رسم دلجویی عشاق نیاموخته است
ره سوی خانه آیینه نجسته است هنوز ۵

خاک بازی، نه رخش را بغبار آلوده است
گرد راه عدم از چهره نشسته است هنوز ۶

در دلش مغز وفا نیست هنوز از خامی
نونهال است و ثمر خوب نبسته است هنوز ۷

پیر شد واعظ و، دیگر سخنش طفلانه است
از دل این گرد هوس پاک نشسته است هنوز ۸