هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است. او از مستی وصف معشوق میگوید و اینکه هیچ رازی از دلش بیرون نمیرود مگر با یاد معشوق. همچنین، شاعر از درد فراق و نالههایش میگوید که حتی واعظ نیز نمیتواند آن را پنهان کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۵۳۷ - که تواند شدن از بزم تو طناز برون؟
که تواند شدن از بزم تو طناز برون؟
تا تو در خاطر مایی نرود راز برون ۱
بسکه از باده وصف تو، سیه مست شده است
نبرد حرف سر از جاده آواز برون ۲
بربایندگی نسبت رخسار تو کبک
برده گیرندگی از چنگل شهباز برون ۳
نتوانی بخدنگ ستم آزرد مرا
مگر آن دم که بر آری ز دلم باز برون ۴
آن چنان عالم از آوازه عیبم شده پر
که نیاید نگه از دیده غماز برون ۵
نه چنان پای کشیده است بدامن واعظ
که رود ناله اش از پرده آواز برون ۶
تا تو در خاطر مایی نرود راز برون ۱
بسکه از باده وصف تو، سیه مست شده است
نبرد حرف سر از جاده آواز برون ۲
بربایندگی نسبت رخسار تو کبک
برده گیرندگی از چنگل شهباز برون ۳
نتوانی بخدنگ ستم آزرد مرا
مگر آن دم که بر آری ز دلم باز برون ۴
آن چنان عالم از آوازه عیبم شده پر
که نیاید نگه از دیده غماز برون ۵
نه چنان پای کشیده است بدامن واعظ
که رود ناله اش از پرده آواز برون ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۶ - چون زبان در گفتگو، بیجا ز کام آید برون
گوهر بعدی:شماره ۵۳۸ - کرا پا میرود از محفل آن سیمبر بیرون؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.