شماره ۵۴۱ - شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین

شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین
جوش این باده فزون است ز پیمانه زین ۱

از ره چشم، بتان در دل کس جای کنند
حلقه چشم رکابست در خانه زین ۲

دیده ها از مژه پر ساخته، پروانه شدند
شمع من رخ چو برافروخت ز کاشانه زین ۳

راحت طالب مقصود ز رنج طلب است
منزلی نیست درین راه به از خانه زین ۴

تا فلک خاتم و، خورشید نگین است درو
گوهری چون تو، ندیده است نگین خانه زین ۵

همچو فتراک بخود واعظ از آن می پیچد
که چرا دیده ترا دیده بیگانه زین ۶