شماره ۵۴۲ - چهره آرایی بود از نشأه می ننگ او

چهره آرایی بود از نشأه می ننگ او
از می کیفیت خود می فروزد رنگ او ۱

گر بروی ما نمی خندد، نه از بی لطفی است
جا نمی یابد تبسم در دهان تنگ او ۲

در دل او ذره یی نبود ز دلسوزی اثر
ز آن سیه روزم، که این آتش ندارد سنگ او ۳

بر نیامد از دل زاری دل سختش ز جا
گر چه باشد دست دلها جمله زیر سنگ او ۴

نیست ممکن کز دهان تنگ او گیرد سراغ
خط عبث گردد بگرد عارض گلرنگ او ۵