هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، شهادت، ارادت، و دوری از دنیای مادی می‌پردازد. شاعر از غم عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عاشقان به جای جان، ارادت دارند. همچنین، به تأثیر نور وجود معشوق و بی‌اعتباری سایه‌های دنیوی اشاره می‌کند. در ادامه، از بیماری هوای معشوق و شهادت کشتگان عشق سخن می‌گوید و بر ترک عادات دنیوی و گرایش به عشق حقیقی تأکید می‌ورزد. در پایان، به ارادت پیران به جوانان و شکرگزاری از نعمت‌های الهی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند شهادت و ارادت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۵۶۳ - نگذاشت جان غم تو برای شهادتی

نگذاشت جان غم تو برای شهادتی
دارند عاشقان عوض جان، ارادتی ۱

آنجا که آفتاب رخت پرتو افگند
با سایه همای، نباشد سعادتی ۲

آیی مگر بتهنیت ما، و گر نه نیست
بیماری هوای غمت را عیادتی ۳

دعوی کند چو تیغ تو با آب زندگی
دارند کشتگان غمت هم شهادتی ۴

در بند رسم و عادت دنیا نبودن است
در شهر عشق باشد اگر رسم و عادتی ۵

حالی ندیده ایم ز پیران این زمان
جز اینکه هستشان بجوانان ارادتی ۶

واعظ اگر زیاده طلب باشی از جهان
شکر است شکر نعمت از حد زیادتی! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶۲ - کشد از گرم رویی، نیک و بد را در بر آیینه
گوهر بعدی:شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.