شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی

شایسته قبول، ندارم عبادتی
جز بر سیاه نامگی خود شهادتی ۱

بر ما بغیر نعمت فقر است ناگوار
داریم ما بهیچ نداری چو عادتی ۲

تحصیل ملک فانی دنیا، زر شد نیست
ملک بقا طلب، بودت گر رشادتی ۳

بردار تیغ عجز و، بیفگن سر غرور
داری اگر بخویش، گمان جلادتی ۴

قاضی بشرع عشق، بجز ترک مدعی
بر صدق دعوی تو نخواهد شهادتی ۵

در مدرس کمال، ز علم کلام عشق
جز نعت خامشی نشنیدیم افادتی ۶

چون دم زنند اهل غرور از شعور و عقل
ماییم و بیشعوری و جهل و بلادتی ۷

هر سنگ لعل نیست، که خیزد ز صلب کان
نور صلاح کو، بودت گر سیادتی؟ ۸

ما را بغیر عمر که آمد بسر دگر
هرگز کسی نکرد ز یاران عیادتی ۹

یارب به واعظ از کرم عام خویشتن
صبر قناعتی ده و شق عبادتی ۱۰