شماره ۶۱۷ - تن ز هم پاشید و، فکر پوشش آن میکنی

تن ز هم پاشید و، فکر پوشش آن میکنی
ریش جو گندم شد و، اندیشه نان میکنی ۱

وقت پشت پا زدن شد، میزنی خود دست و پا
وقت ترک سر رسید و، فکر سامان میکنی؟ ۲

تا جوانی زور بر ره کن، که ده زور دگر
از عصا این قوت پا دستگردان می کنی ۳

این چنین کز کبر خود را می بری بر آسمان
خویشتن را عاقبت با خاک یکسان میکنی ۴

شمع کاهد بیشتر، چندانکه تابان تر شود
زینهار افزون مکن خود را، که نقصان میکنی ۵

بر سر راهی و، می جویی همان راه معاش
بر لب گوری کنون، فکر لب نان میکنی ۶

بی جوی کردار، داری چشم رحمت از کریم
تخم ناافشانده واعظ، فکر باران میکنی؟! ۷