هوش مصنوعی:
شاعر از مستی جوانی و گذر عمر میگوید و افسوس میخورد که دنیا با امیدهای واهی، پیریش را به هدر داده است و از دستاوردهای ناچیز زندگی شکایت دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذر زمان و پیری است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸ - مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
گفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت ۱
دنیا همه کرد پیریم صرف أمل
زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت! ۲
گفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت ۱
دنیا همه کرد پیریم صرف أمل
زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - بر درگه خلق، بندگی ما را کشت
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - از بهر خلافت پیمبر بی گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
