شمارهٔ ۳۶ - تاریخ تعمیر گنبذی

از فضل خدا، خدیو ایران
شاهی که جهان ازوست معمور ۱

بلقیس زمانه را «سلیمان »
باشند زهم، همیشه مسرور ۲

بر خوان عطای او نوالش
در کاسه گرفت دست فغفور ۳

رفتند ز بیمش اهل آزار
بر خویش فرو چو نیش زنبور ۴

از یاری حق نمود تعمیر
این گنبذ را بسعی موفور ۵

گنبذ نه، که عالم روان راست
هم چرخ و، هم آفتاب پرنور ۶

از حرمت اوست زائران را
طاعت مقبول و، جرم مغفور ۷

این شکل صنوبری، جهان را
در سینه بود دلی پر از نور ۸

صاحب نظری که، دیده دل
افگند براین مقام پرنور ۹

برداشت چو «دیده »، گفت تاریخ:
«کعبه گردیده بیت معمور» ۱۰